ДОБРЖЕШОВСКАЯ ГОРА

ДОБРЖЕШОВСКАЯ ГОРА – гора (367,5 м н.п.) венчающий Лысогурский хребет с запада, являясь бывшим славянским культовым центром, используемым для астрономических наблюдений..

W VIII-IX w. вершина горы была окружена 4 незаконченные овальные каменные насыпи, высоко на 1,66 м. Wały te otaczały centralny głaz, na którym wyryto 2 półksiężyce i słońce. Przerwy w wałach i zachowane resztki schodów wskazują na dwie drogi: wschodnią i zachodnią, prowadzące z podnóża góry na uroczysko. Być może używane były przez odrębne grupy wiernych (kapłanów i lud). Na zewnątrz wewnętrznego wału, opodal zachodniego wejścia, ustawiono podłużny kamień pełniący rolę ołtarza ofiarnego. Jednak główne uroczystości rozgrywały się od strony wschodniej, gdzie przy wejściu w obręb wału odnaleziono obalony menhir, wysoki pierwotnie na 1,8 м. Przed nim zachowały się ślady po palonych ogniskach. Zdaniem archeologów G.D. stanowiła sanktuarium solarne, a odbywane w nim obrzędy, jak wstępowanie na szczyt góry i składanie ofiar, związane były z przesileniem letnim. Po zachodniej stronie wału odnaleziono też niszę, z której obserwowano wschód słońca nad szczytem pobliskiej Góry Siwieckiej, na której terenie odkryto analogiczny kompleks kultowy.