GÓRA DOBRZESZOWSKA

GÓRA DOBRZESZOWSKA – góra (367,5 m n.p.m.) wieńcząca od zachodu Pasmo Łysogórskie, stanowiąca dawny słowiański ośrodek kultowy wykorzystywany do obserwacji astronomicznych.

W VIII-IX w. szczyt góry został otoczony 4 niepełnymi owalnymi wałami kamiennymi, wysokimi na 1,66 m. Wały te otaczały centralny głaz, na którym wyryto 2 półksiężyce i słońce. Przerwy w wałach i zachowane resztki schodów wskazują na dwie drogi: wschodnią i zachodnią, prowadzące z podnóża góry na uroczysko. Być może używane były przez odrębne grupy wiernych (kapłanów i lud). Na zewnątrz wewnętrznego wału, opodal zachodniego wejścia, ustawiono podłużny kamień pełniący rolę ołtarza ofiarnego. Jednak główne uroczystości rozgrywały się od strony wschodniej, gdzie przy wejściu w obręb wału odnaleziono obalony menhir, wysoki pierwotnie na 1,8 m. Przed nim zachowały się ślady po palonych ogniskach. Zdaniem archeologów G.D. stanowiła sanktuarium solarne, a odbywane w nim obrzędy, jak wstępowanie na szczyt góry i składanie ofiar, związane były z przesileniem letnim. Po zachodniej stronie wału odnaleziono też niszę, z której obserwowano wschód słońca nad szczytem pobliskiej Góry Siwieckiej, na której terenie odkryto analogiczny kompleks kultowy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *