Wokół wyspy Dżerba

Midoun

Midoun jest drugim co do wielkości miastem na wyspie, słynącym z odbywającego się w każdy piątek targu. Jednak większość sprzedawanych towarów to turystyczna tandeta i tylko na kilku stoiskach można kupić owoce i warzywa.

Targ w rzeczywistości jest organizowany codziennie i stanowi największą atrakcję miasta, o ile nie jedyną, nie licząc kilku nienajgorszych turystycznych restauracji.

Noclegi i gastronomia – W Midoun jest jeden hotel – Hotel Jawhara (tel. 05/65 73 63), na Rue Echabi -małej uliczce niedaleko głównego placu handlowego, pozbawiony luksusów, ale zadbany i czysty (jedynka/dwójka 10/16 D.T). Są tu także gorące prysznice.

Restaurant el-Guestile, Rue Marsa Ettefah, proponuje dania za około 10 D.T. plus wino. Restaurant Khalife, Av. Salah ben Youssef, specjalizuje się w potrawach rybnych (takie same ceny).

Obok poczty w centrum miasta mieści się Restaurant de l ‚Orient oferująca regionalną kuchnię, gdzie kuskus kosztuje 2 D.T.

Komunikacja – Pomiędzy Midoun i Humt Suk kursuje osiem autobusów dziennie (700 milimów).

Hara Seghira

Hara Seghira (lub Erriadh), położona na uboczu z dala od głównej drogi Humt Suk-Zarzis, było niegdyś żydowskim osiedlem. W wyniku masowej migracji do Izraela proporcje uległy dziś zmianie na korzyść muzułmanów, ale nadal stoi tu jeszcze kilka synagog. Najważniejsza żydowska synagoga-El-Ghriba (Nieznajomy), wznosi się kilka kilometrów na południe od miasta. To do niej zmierzają w czasie Święta Paschy pielgrzymki żydów, chcących oddać cześć nauczycielowi Talmudu, Shinonowi Bar Yashai, który zmarł przeszło 400 lat temu.

Historia synagogi sięga 586 r. p.n.e., ale obecna budowla pochodzi z początku tego wieku, natomiast przechowywana tutaj Tora należy do najstarszych na świecie.

Na teren, na którym wznosi się świątynia, spadł z nieba kamień, a w czasie budowy, jak głosi legenda, pojawiła się tu nieznana kobieta wspomagająca budowniczych cudami.

Obiekt jest otwarty dla zwiedzających; i należy ubrać się skromnie, a mężczyźni muszą przy wejściu dać obowiązkową jałmużnę (może być niewielka).

Z Humt Suk dojeżdża się do synagogi autobusem kursującym do Guellala.

Guellala

Ta mała wioska na południowym wybrzeżu wyspy znana jest z wyrobów garncarskich. Dawniej można było je kupić także na kontynencie, ale dziś sprzedawane są tylko tutaj.

Po obu stronach głównej drogi przysiadło kilkanaście pracowni garncarskich i galerii, sprzedających takie same wyroby, które na nieszczęście z łatwością mieszczą się w kategorii typowych pamiątek z podróży.

Z Guellali gruntowa droga wiedzie wokół zatoki, gdzie miejscowi rybacy wiosłują w wodzie po pas. Droga prowadzi dalej do wsi Ajim, skąd odpływają promy.

Pomiędzy Humt Suk i Guellalą kursuje siedem autobusów dziennie (700 milimów).

Ajim

W Ajim nie ma nic ciekawego. Po przypłynięciu promem z Dżorf można tu złapać louage do Humt Suk.

Promy przypływają do brzegu w odległości około 500 metrów od centrum. Rejsy odbywają się przez 24 godz. na dobę, chociaż w nocy kursuje zaledwie jednen prom na godzinę.

Zachodnie wybrzeże

Wzdłuż całego zachodniego wybrzeża prowadzi kiepska gruntowa droga, spinająca błotniste brzegi wyspy.

Niedaleko lotniska znajdują się ruiny XVIII- wiecznego tureckiego fortu, ale nie warto dla niego marnować czasu, chyba że podróżuje się motorowerem lub tropi ślady osmańskiej potęgi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *